Rankingi Napoli – od maradony po współczesne sukcesy
Historia SSC Napoli to opowieść o wzlotach i upadkach, która sięga od czasów, gdy południowy włoski klub walczył o przetrwanie, aż po cztery triumfy w Serie A. W centrum tej historii stoi Diego Maradona – argentyński geniusz, który w latach 80. odmienił losy klubu i całego miasta. Ale Napoli to nie tylko era Maradony. To również współczesne sukcesy z lat 2022-2025, gdy klub wrócił na szczyt włoskiego futbolu po ponad trzech dekadach oczekiwania. Rankingi Napoli w różnych zestawieniach – od strzelców po zdobywców trofeów – pokazują ewolucję klubu z outsajdera w potęgę.
Przyglądając się rankingom osiągnięć Napoli, widać wyraźnie dwa złote okresy: lata 1986-1990 oraz współczesność. Między nimi ciągnęła się długa seria rozczarowań, kryzysów finansowych i walki o utrzymanie tożsamości. Dziś Napoli może pochwalić się czterema tytułami mistrzowskimi, sześcioma Coppa Italia i jednym Pucharem UEFA – jedynym europejskim trofeum w historii klubu.
Era przed Maradoną – skromne początki
Zanim Diego Maradona pojawił się w Neapolu, klub nie miał w swoim dorobku ani jednego tytułu mistrzowskiego. Napoli założone w 1926 roku przez długie dekady pozostawało w cieniu północnowłoskich gigantów – Juventusu, AC Milan czy Interu. Południowa Italia była biedniejsza, mniej rozwinięta gospodarczo, co przekładało się bezpośrednio na możliwości finansowe klubów z tego regionu.
W latach 60. i 70. Napoli zdołało zdobyć dwa trofea Coppa Italia – w 1962 i 1976 roku. Klub miał kilka solidnych sezonów, zajmując nawet drugie miejsce w lidze w sezonie 1967-68, ale nigdy nie udało się przebić bariery i sięgnąć po Scudetto. W składzie grali znakomici piłkarze jak Dino Zoff czy Jose Altafini, jednak to było za mało, by konkurować z potęgami z północy.
Na początku lat 80. sytuacja dramatycznie się pogorszyła. W sezonach 1982-83 i 1983-84 Napoli balansowało na granicy spadku, kończąc rozgrywki zaledwie punkt powyżej strefy relegacyjnej. Klub potrzebował czegoś wyjątkowego, by odmienić swój los.
Przyjazd Maradony – moment zwrotny w historii klubu
30 czerwca 1984 roku Napoli dokonało transferu, który na zawsze zmienił historię klubu. Diego Maradona przeniósł się z Barcelony za rekordową kwotę 6,9 miliona funtów (około 10,48 miliona dolarów). Dla wielu było to szaleństwo – dlaczego najlepszy piłkarz świata miałby trafić do drużyny zagrożonej spadkiem?
5 lipca 1984 roku na Stadio San Paolo pojawiło się 75 000 kibiców, by powitać nowego bohatera. Lokalna gazeta napisała wtedy, że mimo braku burmistrza, domów, szkół, autobusów i kanalizacji, nic to nie ma znaczenia, bo Napoli ma Maradonę.
Argentyńczyk od pierwszych dni stał się symbolem miasta. Neapol był miastem robotniczym, biednym, lekceważonym przez bogatszą północ. Maradona – sam wywodzący się z ubogich dzielnic Buenos Aires – idealnie pasował do tej narracji. Stał się nie tylko piłkarzem, ale ikoną kulturową i polityczną.
Pierwszy sezon był trudny – Napoli zajęło dopiero ósme miejsce. Ale już rok później drużyna była trzecia, a po mistrzostwach świata 1986, gdzie Maradona poprowadził Argentynę do triumfu, Napoli stało się niepokonaną siłą.
Pierwsze Scudetto 1986-87 – przełamanie klątwy
Sezon 1986-87 przeszedł do historii jako moment, w którym południowowłoski klub po raz pierwszy w dziejach zdobył mistrzostwo Serie A. Napoli wyprzedziło Juventus o trzy punkty, kończąc rozgrywki historycznym wynikiem. Tytuł został przypieczętowany remisem 1:1 z Fiorentyną w przedostatniej kolejce.
Miasto eksplodowało radością. Ulice Neapolu były puste podczas meczu – wszyscy siedzieli przed telewizorami. Po końcowym gwizdku rozpoczęła się wielodniowa celebracja. Fajerwerki, tańce na dachach, budynki i samochody owinięte w niebieskie barwy klubu. Kibice Napoli urządzili symboliczne pogrzeby dla Juventusu i Milanu, paląc ich trumny.
W tym samym sezonie Napoli sięgnęło również po Coppa Italia, pokonując Atalantę 4:0 w dwumeczu finałowym. To był pierwszy dublet w historii klubu. Maradona był sercem tej drużyny, ale nie grał sam – u jego boku błyszczeli Fernando De Napoli, Ciro Ferrara czy Moreno Ferrario.
Puchar UEFA 1988-89 – jedyne europejskie trofeum
Po triumfie w lidze Napoli chciało podbić Europę. W sezonie 1988-89 klub sięgnął po Puchar UEFA – jedyne europejskie trofeum w historii Napoli. W drodze do finału Neapolitańczycy wyeliminowali Bayern Monachium i Juventus, by ostatecznie zmierzyć się ze Stuttgartem.
Przed półfinałowym rewanżem z Bayernem na Olympiastadion Maradona dał show podczas rozgrzewki, żonglując piłką do dźwięków hitu „Live is Life” zespołu Opus. Przez trzy minuty hipnotyzował całą publiczność.
Napoli wygrało z Bayernem 2:2 w rewanżu (4:2 w dwumeczu), a następnie pokonało Stuttgart w finale. Maradona unosił trofeum jak noworodka – ten obraz stał się jedną z najbardziej ikonicznych fotografii w jego karierze. W tym czasie w składzie pojawił się również brazylijski napastnik Careca, który wraz z Maradoną i Bruno Giordano tworzył słynną trójkę ataku zwaną Ma-Gi-Ca.
Drugie mistrzostwo 1989-90 – szczyt kariery
Sezon 1989-90 był ostatnim wielkim triumfem Maradony w barwach Napoli. Drużyna z Neapolu ponownie zdobyła tytuł mistrzowski, wyprzedzając AC Milan o dwa punkty. Do ataku dołączył młody Gianfranco Zola, tworząc wraz z Maradoną i Carecą jedną z najlepszych formacji ofensywnych we Włoszech. Sam Maradona strzelił 16 z 57 bramek drużyny.
To był zenith kariery argentyńskiego geniusza w Napoli. W sumie w barwach klubu rozegrał 259 meczów i zdobył 115 bramek – przez lata był najlepszym strzelcem w historii klubu. Jego osiągnięcia były tym bardziej imponujące, że Serie A w tamtym okresie była najsilniejszą ligą świata, pełną gwiazd – Van Basten, Gullit, Rijkaard w Milanie, Matthäus w Interze, Platini w Juventusie.
| Trofeum | Rok | Przeciwnik w finale |
|---|---|---|
| Serie A | 1986-87 | – |
| Coppa Italia | 1986-87 | Atalanta (4:0) |
| Puchar UEFA | 1988-89 | Stuttgart |
| Serie A | 1989-90 | – |
| Supercoppa Italiana | 1990 | Juventus |
Upadek Maradony i lata kryzysu
Mistrzostwa świata 1990 we Włoszech były początkiem końca dla Maradony w Neapolu. Argentyna grała mecze grupowe właśnie w Neapolu, gdzie kibice gorąco wspierali gości. W półfinale Argentina wyeliminowała Włochy, co wywołało falę nienawiści w całym kraju. Maradona stał się wrogiem publicznym numer jeden – gazeta „La Repubblica” przeprowadziła sondaż, w którym Argentyńczyk został uznany za najbardziej znienawidzoną postać historyczną, wyprzedzając dyktatorów i zbrodniarzy wojennych.
Problemy osobiste Maradony – uzależnienie od kokainy, powiązania z lokalną mafią Camorrą – zaczęły wychodzić na jaw. Na początku 1991 roku nie przeszedł testu antydopingowego i otrzymał 15-miesięczną dyskwalifikację. To był koniec jego przygody z Napoli. Klub nigdy się z tego nie podniósł.
Po odejściu Maradony Napoli powoli pogrążało się w kryzysie. W 1998 roku spadło do Serie B, a w 2004 zbankrutowało i zaczęło od Serie C. Pozycja Napoli w rankingach włoskiego futbolu dramatycznie spadła – z mistrza kraju do trzecioligowca w ciągu dekady.
Odbudowa i powrót do elity (2004-2020)
Po upadku w 2004 roku klub został przejęty przez nowego właściciela i rozpoczął powolną odbudowę. W sezonie 2006-07 Napoli awansowało z powrotem do Serie A, rozpoczynając nowy rozdział w swojej historii. Przez kolejne lata klub systematycznie umacniał swoją pozycję w rankingach Serie A.
W 2011 roku do klubu trafił słowacki pomocnik Marek Hamšík, który stał się symbolem nowej ery. W latach 2007-2019 rozegrał rekordowe 520 meczów we wszystkich rozgrywkach – to najlepszy wynik w historii klubu. W grudniu 2017 roku Hamšík pobił rekord Maradony, stając się najlepszym strzelcem w historii Napoli z 115 golami (później ten rekord został pobity przez Driesa Mertensa, który zakończył karierę w Napoli ze 148 trafieniami).
Pod wodzą trenerów takich jak Rafael Benítez, Maurizio Sarri czy Carlo Ancelotti Napoli regularnie kończyło sezon w czołówce tabeli. Klub zdobył trzy kolejne Coppa Italia – w 2012, 2014 i 2020 roku. W sezonie 2017-18 Napoli zebrało rekordowe 91 punktów, ale tytuł i tak powędrował do Juventusu. Przez lata pozycja Napoli w rankingu Serie A oscylowała między 2. a 4. miejscem – blisko, ale wciąż za daleko od upragnionego trofeum.
Ranking najlepszych strzelców w historii Napoli
| Pozycja | Piłkarz | Bramki | Lata gry |
|---|---|---|---|
| 1. | Dries Mertens | 148 | 2013-2024 |
| 2. | Marek Hamšík | 121 | 2007-2019 |
| 3. | Diego Maradona | 115 | 1984-1991 |
| 4. | Attila Sallustro | 106 | 1926-1933 |
Triumf 2022-23 – przełamanie 33-letniej klątwy
Sezon 2022-23 przeszedł do historii jako moment, w którym Napoli wreszcie przełamało klątwę i po 33 latach zdobyło trzeci tytuł mistrzowski. Pod wodzą trenera Luciano Spallettiego drużyna zdominowała rozgrywki, wyprzedzając Lazio o imponujące 16 punktów i kończąc sezon z dorobkiem 90 punktów.
Bohaterami tego triumfu byli nigeryjski napastnik Victor Osimhen, gruziński skrzydłowy Khvicha Kvaratskhelia oraz południowokoreański obrońca Kim Min-jae. Osimhen zdobył koronę króla strzelców Serie A, a cała trójka została uznana za najlepszych piłkarzy sezonu na swoich pozycjach.
Napoli w sezonie 2022-23 zebrało 90 punktów – zaledwie jeden mniej niż w rekordowym sezonie 2017-18, ale tym razem wystarczyło to do zdobycia tytułu.
Radość w Neapolu była porównywalna do tej z 1987 roku. Miasto znów eksplodowało euforią, a stadion – przemianowany w 2020 roku na Stadio Diego Armando Maradona – pękał w szwach. Pozycja Napoli w rankingu Serie A po tym sezonie była niekwestionowana – klub wrócił na szczyt po trzech dekadach oczekiwania.
Czwarty tytuł 2024-25 – potwierdzenie dominacji
Po rozczarowującym sezonie 2023-24, w którym Napoli zajęło dopiero 10. miejsce (53 punkty), klub znów wrócił na szczyt. Sezon 2024-25 zakończył się kolejnym triumfem – czwartym tytułem mistrzowskim w historii klubu. Napoli zebrało 82 punkty, wyprzedzając Inter Mediolan w dramatycznej końcówce sezonu.
Kluczową rolę odegrał szkocki pomocnik Scott McTominay, który po transferze z Manchesteru United zdobył 10 bramek we wszystkich rozgrywkach. W ostatnich kolejkach sezonu drużyna z Neapolu wykorzystała potknięcia Interu, który nieoczekiwanie przegrał 1:0 z Bologną w 33. kolejce po bramce Riccarda Orsoliniego w doliczonym czasie gry.
Napoli w sezonie 2024-25 udowodniło, że nie jest jednorazowym mistrzem. Klub umocnił swoją pozycję w rankingach włoskiego futbolu, stając się jednym z czterech zespołów, które w historii Serie A zdobyły co najmniej cztery tytuły mistrzowskie.
Ranking trofeów Napoli – pełne zestawienie
Historia trofeów Napoli pokazuje wyraźnie dwa złote okresy – lata 1986-1990 oraz współczesność. Poniższa tabela prezentuje kompletne zestawienie wszystkich najważniejszych trofeów zdobytych przez klub.
| Rozgrywki | Liczba trofeów | Lata zdobycia |
|---|---|---|
| Serie A | 4 | 1986-87, 1989-90, 2022-23, 2024-25 |
| Coppa Italia | 6 | 1961-62, 1975-76, 1986-87, 2011-12, 2013-14, 2019-20 |
| Supercoppa Italiana | 3 | 1990, 2014-15, 2025-26 |
| Puchar UEFA | 1 | 1988-89 |
| Serie B | 2 | 1949-50, 2006-07 |
Łącznie Napoli zdobyło 16 głównych trofeów, co plasuje klub w ścisłej czołówce włoskiego futbolu. Pod względem liczby tytułów mistrzowskich Napoli ustępuje jedynie Juventusowi (36), Interowi (20), AC Milan (19) oraz Genoie (9), ale wyprzedza takie kluby jak Torino, Bologna czy Roma.
Napoli w europejskich pucharach – ranking występów
Choć Napoli zdobyło tylko jedno europejskie trofeum, klub regularnie występuje w rozgrywkach kontynentalnych. Od lat 2010. Napoli jest stałym uczestnikiem Ligi Mistrzów lub Ligi Europy, budując swoją pozycję w rankingach UEFA.
Najdalej w Lidze Mistrzów Napoli zaszło w sezonie 2022-23, docierając do ćwierćfinału. W 1/8 finału Neapolitańczycy wyeliminowali Eintracht Frankfurt, ale w kolejnej rundzie przegrali 1:2 w dwumeczu z AC Milan. Inne znaczące występy w fazie pucharowej Ligi Mistrzów to porażki z Realem Madryt (2016-17) oraz dwukrotnie z Barceloną (2019-20, 2023-24).
Napoli nigdy nie dotarło do finału Ligi Mistrzów/Pucharu Europy, co pozostaje jednym z największych niespełnionych marzeń klubu i kibiców.
W Lidze Europy Napoli docierało do półfinału w sezonie 2014-15, gdzie przegrało 1:2 w dwumeczu z ukraińskim Dnipro. Klub również regularnie zajmuje wysokie pozycje w rankingu współczynników UEFA, co gwarantuje rozstawienie w losowaniach europejskich pucharów.
Stadion Diego Armando Maradony – serce Napoli
Stadion Napoli, zbudowany w 1959 roku jako Stadio San Paolo, był świadkiem największych triumfów klubu. Początkowo mógł pomieścić ponad 109 000 widzów, co czyniło go jednym z największych stadionów w Europie. Po modernizacjach pojemność została zmniejszona do 60 240 miejsc, ale wciąż jest to trzeci największy stadion we Włoszech.
Po śmierci Diego Maradony 25 listopada 2020 roku władze miasta i klubu zdecydowały o zmianie nazwy obiektu. Stadio Diego Armando Maradona – tak brzmi oficjalna nazwa od 2020 roku. To hołd dla człowieka, który odmienił losy klubu i całego miasta, stając się niemal religijną figurą dla mieszkańców Neapolu.
Murale z wizerunkiem Maradony pokrywają ściany budynków w całym mieście. W Bar Nilo, kawiarni wypełnionej pamiątkami po argentyńskim geniuszu, znajduje się szopka bożonarodzeniowa, w której Maradona w niebieskiej koszulce Napoli zajmuje miejsce dzieciątka Jezus. Dla Neapolitańczyków Maradona to nie tylko piłkarz – to „Dios” (Bóg), symbol nadziei i dumy.
Współczesne wyzwania i pozycja w rankingach
Po triumfie w sezonie 2024-25 Napoli stoi przed wyzwaniem utrzymania pozycji w czołówce Serie A i budowania silniejszej pozycji w europejskich pucharach. Klub musi zmierzyć się z konkurencją ze strony Interu, Juventusu, AC Milan czy Atalanty, które również inwestują w kadry i infrastrukturę.
W rankingach finansowych Napoli zajmuje solidną pozycję, choć wciąż ustępuje największym europejskim gigantom. Przychody klubu rosną dzięki sukcesom sportowym, sprzedaży koszulek i prawom telewizyjnym. Transfer Victora Osimhena do Galatasaray (wypożyczenie) oraz odejścia innych gwiazd z sezonu 2022-23 pokazują, że Napoli wciąż funkcjonuje jako klub sprzedający, a nie kupujący.
Pod względem frekwencji Napoli regularnie plasuje się w czołówce Serie A. Kibice wypełniają Stadio Diego Armando Maradona niemal do ostatniego miejsca, tworząc jedną z najbardziej gorących atmosfer we Włoszech. Ranking frekwencji w sezonie 2024-25 plasuje Napoli w top 3 Serie A, zaraz za Interem i AC Milan.
Dziedzictwo Maradony vs współczesne sukcesy
Porównując erę Maradony z współczesnymi sukcesami, widać zarówno podobieństwa, jak i różnice. Maradona był indywidualnością, która niemal samotnie dźwigała zespół na swoich barkach. Współczesne Napoli to bardziej zbiorowy wysiłek, gdzie sukces zależy od całej drużyny, a nie tylko od jednej gwiazdy.
Maradona w Napoli zdobył pięć trofeów w ciągu siedmiu lat (dwa Serie A, jeden Puchar UEFA, jedno Coppa Italia, jeden Supercoppa Italiana). Współczesne Napoli od 2010 roku zdobyło osiem trofeów (dwa Serie A, trzy Coppa Italia, trzy Supercoppa Italiana), ale rozłożonych na znacznie dłuższy okres.
Ranking najważniejszych momentów w historii Napoli niewątpliwie plasuje pierwsze Scudetto z 1987 roku na pierwszym miejscu. To było przełamanie niemożliwego – południowowłoski klub pokonał hegemonię północy. Triumf z 2023 roku jest równie ważny emocjonalnie, ale miał inny kontekst – Napoli nie było już outsiderem, tylko uznanym klubem z bogatą historią.
Jedno jest pewne – zarówno era Maradony, jak i współczesne sukcesy zapisały się złotymi zgłoskami w historii klubu. Rankingi Napoli w różnych kategoriach – od liczby trofeów po pozycję w lidze – pokazują klub, który przeszedł niesamowitą transformację od zespołu zagrożonego spadkiem do jednego z najlepszych we Włoszech. A historia ta z pewnością jeszcze się nie zakończyła.
