Rankingi Fulham – miejsce w Anglii i w Europie

Fulham Football Club to klub o wyjątkowej historii – najstarszy profesjonalny zespół piłkarski w Londynie, który przez lata balansował między wielkością a zmaganiami o przetrwanie. Aktualnie w sezonie 2025-26 zajmuje 13. miejsce w Premier League, co dobrze oddaje jego pozycję jako solidnego średniaka angielskiej ekstraklasy. Pozycja Fulham w rankingach krajowych i europejskich to fascynująca historia wzlotów, upadków i nieustannej walki o miejsce wśród elity.

Aktualna pozycja Fulham w Premier League

W trwającym sezonie 2025-26 Fulham ma na koncie 5 punktów po 4 meczach, z bilansem 1 wygranej, 2 remisów i 1 porażki, przy stosunku bramek 3:4. To plasuje londyńczyków w środkowej części tabeli, gdzie tradycyjnie toczy się ich walka o utrzymanie lub awans do lepszej połowy stawki.

Według danych StatMuse, Fulham zajmuje 9. miejsce pod względem bramek zdobytych (40 goli) oraz 12. pozycję w defensywie (43 gole stracone), co daje im różnicę bramek -3 i 13. miejsce w tym zestawieniu. Te statystyki pokazują, że zespół ma problemy z utrzymaniem równowagi między atakiem a obroną – typowy problem dla klubów z tej części tabeli.

Pozycja Fulham w rankingu londyńskich klubów plasuje „The Cottagers” w środkowej części hierarchii stołecznych drużyn, gdzie Arsenal, Chelsea i Tottenham to „wielka trójka”, podczas gdy Fulham rywalizuje z klubami takimi jak Crystal Palace, Brentford czy West Ham

Fulham w europejskich rankingach UEFA

Ranking Fulham na arenie europejskiej nie jest imponujący, co wynika z ograniczonej obecności w pucharach. Współczynnik UEFA klubu wynosi 18.168 punktów, co plasuje go daleko za czołowymi angielskimi zespołami. Dla porównania, Manchester City ma 102.750 punktów, Liverpool 101.500, a Manchester United 76.500.

Ten niski współczynnik nie oznacza jednak braku europejskich osiągnięć. Największy sukces na arenie międzynarodowej klub zanotował w kampanii 2009/10, kiedy doszedł do finału Ligi Europy, w którym przegrał z Atletico Madryt 2:1. To pozostaje największym osiągnięciem w historii klubu na europejskiej scenie.

Historia europejskich występów

Na początku XXI wieku Fulham zainaugurowało zmagania w europejskich pucharach. W 2002 roku wygrało Puchar Intertoto, pokonując w dwumeczu włoską Bolognę. To jedyne trofeum w gablocie klubu, ale otworzyło drzwi do regularnych występów w europejskich rozgrywkach.

Po raz ostatni Fulham rywalizowało poza granicami kraju w sezonie 2011/12, kiedy mierzyło się w fazie grupowej Ligi Europy m.in. z Wisłą Kraków, ale nie zdołało awansować do rundy pucharowej. Od tamtej pory klub nie zakwalifikował się do żadnych rozgrywek europejskich.

Fulham pozostaje niepokonane u siebie w europejskich rozgrywkach – w 23 meczach z bilansem 17 wygranych i 6 remisów, co pokazuje, że ranking Fulham w europejskich pucharach był znacznie lepszy niż sugerowałaby pozycja w lidze krajowej

Pozycja w historii angielskiej piramidy ligowej

W swojej bogatej historii Fulham spędziło najwięcej sezonów na drugim poziomie rozgrywkowym w Anglii. To definiuje charakter klubu – zespół, który regularnie oscyluje między elitą a zapleczem, nigdy nie osiągając trwałej stabilizacji na najwyższym poziomie.

W kampanii 1949/50 Fulham po raz pierwszy zadebiutowało w najwyższej klasie rozgrywkowej, ale już po trzech sezonach zostało zdegradowane. Kolejne podejście było lepsze – od 1959 roku przez dziewięć kolejnych edycji grali w najwyższej klasie. To był złoty okres klubu.

Najgorsze momenty w rankingach

W sezonie 1951-52, zaledwie w trzecim sezonie gry w Division One, Fulham zajął ostatnie miejsce w 22-zespołowej lidze, wygrywając tylko 8 z 42 meczów, co był pierwszy z wielu spadków klubu z najwyższej ligi.

W 1986 roku klub spadł do Third Division (trzeciego poziomu), a po raz pierwszy w historii Fulham rywalizował w czwartej lidze, potrzebując trzech sezonów na powrót – to były najtrudniejsze lata dla pozycji Fulham w rankingach angielskiej piramidy.

Rekordy i osiągnięcia klubowe

Największe osiągnięcia tej drużyny na własnej ziemi to gra w finale Pucharu Anglii oraz zakończenie ligowych zmagań w elicie na siódmej pozycji. W sezonie 1974/75 The Cottagers zagrali w finale Pucharu Anglii, ale przegrali z West Ham United 0:2.

W 2022 roku Fulham został mistrzem Championship, z Aleksandarem Mitroviciem strzelającym rekordowe 43 gole w 43 ligowych meczach. Klub notował spektakularne wyniki, trzykrotnie wygrywając 7-0 i dwukrotnie 6-2 w ciągu tygodnia. Ta dominacja w Championship była wyjątkowa.

Rekordziści indywidualni

Gordon „Ivor” Davies pozostaje najskuteczniejszym strzelcem w historii klubu z 178 golami we wszystkich rozgrywkach podczas dwóch okresów gry dla Fulham. To rekord, który prawdopodobnie przetrwa jeszcze wiele lat.

Maik Taylor zanotował najwięcej czystych kont w historii Fulham – 94 we wszystkich rozgrywkach w latach 1997-2003. W erze Premier League rekord należy do Marka Schwarzera z 56 czystymi kontami osiągniętymi między 2008 a 2013 rokiem.

Era jojo – awanse i spadki w XXI wieku

Po ponad 30 latach Fulham ponownie wywalczyło awans do elity i od sezonu 2001/02 grało w Premier League przez trzynaście lat, nieustannie rywalizując na najwyższym poziomie rozgrywkowym. To był najdłuższy nieprzerwany pobyt klubu w ekstraklasie.

W sezonie 2013/14 Fulham zajęło w Premier League przedostatnie – 19. miejsce i spadło do drugiej ligi, gdzie spędziło cztery kolejne sezony. W kampanii 2017/18 ponownie wywalczyli awans do elity, ale po roku znów spadli na zaplecze ekstraklasy.

Fulham zmieniało dywizje w pięciu kolejnych sezonach między 2017-18 a 2021-22, spadając po wygraniu finałów play-off Championship w 2018 i 2020 roku. To frustrujący wzorzec dla kibiców – awans, natychmiastowy spadek, ponowny awans.

Przed awansem w 2018 roku klub zanotował rekordową serię 23 meczów bez porażki w lidze, która trwała od 23 grudnia 2017 do 27 kwietnia 2018 i pozostaje najdłuższą passą bez porażki w historii klubu

Dramatyczne awanse przez play-offy

W 2018 roku Fulham pokonał Aston Villę 1-0 w finale play-offów na Wembley 26 maja, a w 2020 roku wygrał z Brentford 2-1 w finale play-offów 4 sierpnia – te dramatyczne awanse pokazują, że ranking Fulham często zależał od pojedynczych meczów decydujących o wszystkim.

Oba te awanse kończyły się jednak rozczarowaniem – klub nie potrafił utrzymać się w Premier League i po jednym sezonie spadał z powrotem. To pokazuje przepaść między Championship a najwyższą klasą rozgrywkową w Anglii.

Pozycja wśród londyńskich klubów

W stolicy Anglii działa kilkanaście profesjonalnych klubów piłkarskich, a Fulham plasuje się gdzieś w środku tej hierarchii. Arsenal, Chelsea i Tottenham to niedoścignione potęgi z wieloletnimi tradycjami w czołówce Premier League i regularną obecnością w Lidze Mistrzów.

Fulham rywalizuje o status „najlepszego z reszty” z takimi zespołami jak Crystal Palace, West Ham United czy Brentford. Każdy z tych klubów ma podobne ambicje – stabilna gra w Premier League, okazjonalny awans do górnej połowy tabeli, może puchar krajowy.

• Arsenal – 75.000 punktów UEFA, regularny uczestnik Ligi Mistrzów
• Chelsea – 76.000 punktów UEFA, wielokrotny mistrz Anglii
• Tottenham – 55.250 punktów UEFA, stały bywalec europejskich pucharów
• West Ham – 69.000 punktów UEFA, ostatnie sukcesy w europejskich rozgrywkach
• Fulham – 18.168 punktów UEFA, sporadyczna obecność w Europie

Perspektywy i wyzwania

Ranking Fulham w angielskiej i europejskiej piłce odzwierciedla realia klubu ze średniej półki. Nie ma zasobów finansowych gigantów Premier League, ale też nie jest biednym krewnym – od 2013 roku właścicielem jest pakistańsko-amerykański biznesmen Shahid Khan, który zapewnia stabilność finansową.

Fulham Football Club to angielski zespół z zachodniej części Londynu, zlokalizowany w dzielnicy Hammersmith and Fulham, będący najstarszym klubem piłkarskim utworzonym w stolicy kraju. Ta historia i tradycja to wartość sama w sobie, nawet jeśli trofea są rzadkością.

Obecna pozycja Fulham w rankingach – 13. miejsce w Premier League, niski współczynnik UEFA, środek stawki wśród londyńskich klubów – to realistyczny obraz zespołu, który walczy o przetrwanie w elicie i sporadycznie sięga po coś więcej. Finał Ligi Europy z 2010 roku pozostaje dowodem, że nawet średniacy mogą mieć swoje wielkie momenty.